من و خدا

زنی حوالی نفسهایش جان میکند. نگاهش یخ بسته. موهایش پیچیده دوردستانش. پاهایش سست شده از نرفتن. زبانش خشک شده از سکوت ... چند روزی می شود که یکی از آرزوهای خواسته اش سقط شده ... صدایش مدام درگوشهای زن است ... پاره ی تنش ازوجودش کنده شده ...

زنی حوالی نفسهایش جان کند...

زنی که انگار هیچوقت نبود...

منا فلاحتی

92/05/18

الان که دارم می نویسم فقط چند دقیقه ست که از شروع فصلی که عاشقشم میگذره... این غم انگیزترین اول پاییزیه که تو زندگیم داشتم...

من کوله وهندزفری وکفشامو حاضر کردم ...کاش پاییزم تنهام نذاره و باهم بباریم...دلم واسه پیاده روهای خیس و قارقارکلاغا وبرگای زرد و قرمزش خیلی تنگ شده...

کاش پاییز امسال واقعا پاییز باشه.